آیا گفتن گذشته اعتیاد در جلسات ترک اعتیاد گناه است؟

[خلاصه پرسش بیننده: بیننده‌ای که قبلاً معتاد بوده و چهار سال است پاک مانده، گفت در جلسات انجمن معتادان گمنام سی چهل نفر از گذشته خود و بدی‌هایی که اعتیاد به حالشان کرد صحبت می‌کنند و خدا را زیاد شکر می‌کنند، و پرسید آیا گفتن این گناهان اشکال دارد. همچنین پرسید شیطان یک بار از خدا نافرمانی کرد و گمراه شد؛ ما که پنج وقت نماز نمی‌خوانیم، آیا از شیطان گمراه‌تر شده‌ایم؟]

بیننده‌مان، که قبلاً معتاد بوده، چهار سال رفته برای ترک اعتیاد و پاک شده؛ بعد با هم می‌نشینند، خلاصه با کسانی که قبلاً معتاد بودند، راز و نیاز می‌کنند: این‌چنین بود و آن‌چنان بود. آیا گناه است؟ اگر در حالت غیبت و تهمت نباشد، اشکالی ندارد: که چقدر بد بود، ما معتاد بودیم، می‌افتادیم توی کوچه پس‌کوچه‌ها، مردم نگاهمان می‌کردند، همین‌طور از خود بی‌خود می‌شدیم؛ چه صفت بدی بوده اعتیاد و مواد استفاده کردن؛ خدا را شکر که ما را نجات داد، ما را پاک کرد و الان داریم بالاخره با شعور و با درک نماز می‌خوانیم، و اهل دین هستیم و اهل اخلاق هستیم و اهل مسجد هستیم. این بسیار کار خوبی است، بله، که شما ترک اعتیاد کردید و برگشتید به حالت قبل از اعتیادتان.

بعد گفتی شیطان یک بار نافرمانی کرد و گرفتار شد، سجده نکرد، و ما ممکن است پنج وقت اهل نماز نباشیم. و این مصیبتی است. کسانی که تارک صلات هستند، یک نوع قهر و ترک رابطه با الله و با خالق خود دارند؛ زندگی‌شان بی‌برکت می‌شود. ترک تماس با الله یعنی شما یک انسان متکبر و خودخواه و بی‌عبادتی هستید.

نماز ستون دین است. در نماز با خدا راز و نیاز می‌کنید. ما پیشانی را که در صورت قرار گرفته، که مقدس‌ترین جای بدن است، به خاطر الله روی زمین می‌گذاریم؛ تعظیم الله می‌کنیم: «سبحان ربّي الأعلى وبحمده»؛ منزه است خدای بلندمرتبه و ما به تسبیح و حمد او مشغولیم. منزه است این الله. به خاطر الله ما کرنش می‌کنیم: «سبحان ربّي العظيم». این خیلی معنا دارد.

در سجده‌هایمان دعا می‌کنیم؛ بعد از گفتن «سبحان ربّي الأعلى» هر دعایی که خواستید می‌کنید، با خدا راز و نیاز می‌کنید و خدا هم به شما می‌دهد. چه کسی به داد انسان مضطر و بیچاره می‌رسد؟ جز الله هیچ‌کس نیست. اهل نماز باشید تا روز قیامت به بهشت بروید.